Czy zastanawialiście się, jak i dlaczego powstają parki?

Nasz team #sadziMY spieszy z odpowiedzią!

Parki miejskie w Polsce zaczęły powstawać już od około XVII wieku. Na początku były to promenady dostępne dla mieszkańców miast niemieckich i francuskich. Prywatne ogrody były udostępniane na potrzeby publiczności. W późniejszym czasie zamieniano je na przestrzeń publiczną, co spowodowało, że już w następnym wieku stały się integralną częścią większych miast.

Pierwszym udostępnionym w Polsce parkiem był Ogród Saski w Warszawie. Jednak za najstarszy park miejski w Polsce uważa się Park Miejski w Kaliszu założony w 1798 roku.

W Niemczech w XIX wieku powstawały „parki ludowe” (niem. Volksgärten). Panowało wtedy przekonanie, że ogrody miejskie powinny być miejscem spotkań ludzi pochodzących z różnych warstw społecznych. W otoczeniu ogrodów budowano rzeźby, budynki, pomniki, które miały upamiętniać historię ludu. W późniejszym czasie parki ludowe zyskały funkcję terenu do uprawiania sportu oraz kultury fizycznej. Wprowadzano boiska i place zabaw dla dzieci i młodzieży, aby chętniej spędzali tam czas.

Twórcą współczesnych parków był John Claudius London. Celem publicznych parków było stworzenie przestrzeni wolnej od zanieczyszczeń miało tam być świeże powietrze pozwalające na relaks od zgiełku miasta. Ideą takiego założenia była odpowiedź na coraz bardziej narastające problemy związane z rozwojem współczesnych miast i utrzymaniem czystości w większych aglomeracjach miejskich.

Pierwszym parkiem publicznym był Birkenhead Park znajdujący się w Liverpoolu. Park publiczny miał propagować kulturę, poszanowanie dla piękna przyrody, a także edukować. Dlatego też nieodłącznymi jego elementami stały się ogrody botaniczne, muszle koncertowe oraz restauracje.

Ważnymi punktami były liczne ławki, fontanny oraz trawniki, które zachęcały do relaksu lub uprawiania sportu na świeżym powietrzu. Aby zachować czystość, zaczęto stawiać kosze na śmieci oraz budować publiczne toalety.

Parki narodowe są to obszary zachowane w stanie naturalnym lub zbliżonym do naturalnego objęte ochroną prawną. Tereny te są ważne i wydzielone ze względu na charakteryzujące je szczególne walory przyrodnicze, naukowe czy kulturowe.

Celem obejmowania ochroną tego typu terenów jest utrzymanie różnorodności biologicznej, zapewnienie bezpieczeństwa poszczególnym gatunkom flory i fauny czy zachowanie w jak najlepszym stanie walorów krajobrazowych i przyrodniczych (a czasem próba odtworzenia elementów zniszczonych lub zagrożonych).

Polska Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody mówi o celach ochrony przyrody i ich metod realizacji, wylicza formy ochrony przyrody oraz sposoby ochrony elementów krajobrazowych. Rozgranicza się trzy strefy różne pod względem rygorów ochronnych, tj. strefę ochrony ścisłej, częściowej i krajobrazowej. Każdy park narodowy w Polsce jest otoczony otuliną, tak aby działalność człowieka w żaden sposób nie zaszkodziła temu terenowi.

Idea parku narodowego zrodziła się w Stanach Zjednoczonych i zaowocowała ustanowieniem w 1872 roku Parku Narodowego Yellowstone. Największym parkiem narodowym w USA jest Park Narodowy Wrangla Świętego Eliasza. W Polsce największym parkiem narodowym jest Biebrzański Park Narodowy. Natomiast największym parkiem narodowym na świecie jest Park Narodowy Grenlandii.

📍Oto lista kilku najpiękniejszych parków na świecie:

  • Park Keukenhof – Lisse (Holandia)
  • Park Guell – Barcelona (Hiszpania)
  • Łazienki Królewskie – Warszawa (Polska)
  • Ogród Boboli – Florencja (Włochy)
  • Kings Park i ogród botaniczny – Perth (Australia)
  • Królewskie Ogrody Botaniczne w Melbourne (Australia)
  • Central Park – Nowym Jork (USA)
Accessibility