Publikacje

KOSZMAR PARTYCYPACJI

Markus Miessen

Koszmar partycypacji Markusa Meissena należy do tych książek, które należy przeczytać, a następnie wyrzucić. Wszyscy zachęceni do lektury tytułowym hasłem „partycypacja” na pewno będą rozczarowani i pozbędą się jej nawet wcześniej. Inaczej niż w większości książek pisanych przez architektów, takich jak Leon Krier czy Jan Gehl, tutaj nie ma porad, jak przebudować miasto ani nawet – jak to bywa w publikacjach Rema Koolhaasa czy Roberta Venturiego – jak je lepiej zrozumieć. Nie jest to książka o tym, co robić, ale o tym, czego unikać. Nie stanowi ona katalogu dobrych praktyk, jest raczej przewodnikiem po polu minowym. Miessen zaprasza na swoisty seans terapeutyczny, abyśmy sobie uświadomili, jak sami się oszukujemy i pozbawiamy zdolności do działania na rzecz realnej, a nie fasadowej zmiany. To książka szczególna. Autor mówi wprost to, co wielu z nas podskórnie przeczuwa: jesteśmy wciągani do współudziału w wielkiej ściemie. Pokazuje, jak zupełnie niepostrzeżenie pewien ideał przerodził się we własną karykaturę. Dlatego książka ta powinna zostać w Polsce starannie przeczytana. Potem można, a nawet należy się z nią rozstać. Ale trzeba zrobić to z właściwych powodów. (Z przedmowy Kacpra Pobłockiego)
 

Odpowiedzialność biznesu. Teoria i praktyka

Pod redakcją: N. Craiga Smitha i Gilberta Lenssena

Odpowiedzialność Biznesu. Teoria i Praktyka pomoże zrozumieć to bardzo złożone zagadnienie. Książka składa się rozdziałów teoretycznych i studiów przypadku, świetnie obrazujących rzeczywistą realizację założeń teoretycznych. Są tu przykłady godne naśladowania (Microsoft, Iberdrola, Veridian, Unilever), jak i te bardziej znane przypadki nadużyć wielkich korporacji (Enron, Artur Andersen). Książka pokazuje zastosowanie CSR na różnych poziomach działalności przedsiębiorstwa: zarządzania strategicznego, marketingu, rachunkowości, zarządzania operacyjnego i finansów, jak również budowania relacji z pracownikami, otoczeniem, innymi organizacjami i stosunkiem do środowiska naturalnego. Polecam gorąco tę lekturę. Zdaję sobie sprawę, że grubość książki (600 stron) nie zachęca do sięgnięcia po nią. Trzeba jednak przełamać tę niechęć. Wysiłek włożony w czytanie rozdziałów teoretycznych rekompensują świetnie dobrane i opisane studia przypadku. Przykłady firm, które mogą służyć jako wzorce dobrych praktyk i innowacyjnego podejścia do biznesu, jak i tych, które zapłaciły wysoką cenę za świadomą rezygnację z odpowiedzialności za swoją działalność. (Tomasz Sobisz)
 

 

Możliwość komentowania jest wyłączona.